KOŚCIÓŁ PARAFIALNY
Ołtarz główny, umieszczony wewnątrz apsydy prezbiterialnej, posiada kilkukondygnacyjną, rzeźbioną nastawę ołtarzową z tabernakulum w dolnej części. Środkowa część nastawy jest w formie tryptyku z ruchomymi, zamykanymi skrzydłami, które są pokryte płaskorzeźbionymi scenami związanymi z życiem Matki Bożej i Bożym Narodzeniem. W centralnym polu tryptyku, w zdobionym bogato w motywy roślinne obramowaniu snycerskim - zespół rzeźb przedstawiających patronkę kościoła -Matkę Bożą z Dzieciątkiem w aureoli promienistej i z dwoma aniołami po bokach, unoszącymi koronę nad jej głową. Nad tryptykiem zwieńczenie w formie ozdobnej, ażurowej konstrukcji z wyobrażeniem Piety - Matki Bożej z ciałem Chrystusa na kolanach, a w szczycie ołtarza postaci Boga Ojca. Pod skrzydłami tryptyku, z boków stoją figury św. św. Piotra i Pawła, przeniesione z poprzedniego kościółka i będące znakiem trwałości parafii.
Ołtarze boczne znajdują się w transepcie. Po prawej stronie nawy głównej, centralną rzeźbą ołtarza jest postać św. Józefa otoczona przez figury świętych: Rocha, Walentego (z prawej strony) oraz Moniki i Augustyna (z lewej strony). Ołtarz, z lewej strony nawy głównej, poświęcony jest Najświętszemu Sercu Pana Jezusa, którego statuę wykonał rzeźbiarz Hans Walitschek. Otoczona jest figurami świętych: Barbary, Magdaleny (z prawej strony) oraz Klary i Jana (z lewej strony). Obok ołtarza stoi drewniana chrzcielnica. Trzeci ołtarz, Matki Bożej Częstochowskiej, znajdujący się również po lewej stronie nawy głównej, został wykonany w 1948 roku i umieszczono w nim, przywiezioną z Częstochowy, kopię Obrazu Jasnogórskiego.
Ambona, wsparta na kolumnie, niegdyś zawieszona na pierwszym od prezbiterium prawym filarze nawy głównej, posiada wieloboczny korpus z parapetem, ozdobiony czterema rzeźbami Ewangelistów. Nadwieszoną nad nią kopułkę - baldachim wieńczy figura św. Jana Chrzciciela. Drewniane stalle, ustawione pod ścianami prezbiterium, mają snycerską dekorację. Na jednej z nich wyrzeźbiona jest podobizna ks. Jana Moschka -budowniczego kościoła.
Dwudzielne okna prezbiterium i ramion transeptu wypełniają piękne witraże o kompozycji figuralnej. W prezbiterium przedstawiają: św. Jerzego, po prawej stronie ołtarza głównego, a po lewej stronie - św. Michała Archanioła. W prawym ramieniu transeptu witraż środkowego okna ukazuje św. Dominika u stóp Matki Bożej Różańcowej, a witraże okien bocznych wyobrażają świętych: Antoniego i Katarzynę oraz Alojzego i Agnieszkę.
W lewym ramieniu transeptu witraż środkowego okna przedstawia scenę Ofiarowania Jezusa w świątyni, a witraże okien bocznych - świętych: Elżbietę i Bonifacego oraz Jadwigę i Franciszka.
Ołtarz, na którym obecnie sprawuje się Najświętszą Ofiarę oraz ambonka, ustawione na podwyższeniu pośrodku prezbiterium, zostały wykonane w roku 1988 zgodnie z wymogami odnowionej liturgii i w nawiązaniu stylowym do wyposażenia całego kościoła. Autorem projektu był mgr inż. H. Marcinkowski z Poznania, a całość wykonał mistrz sztuki stolarskiej H. Hawrot z Kluczborka.
Z zewnątrz bryła kościoła wyróżnia się wśród zieleni barwą ceglaną dachu i ścian rozjaśnionych jasnymi plamami blend w trójkątnych szczytach, na kwadratowej wieży kościelnej i w mniejszych wieżyczkach.
Piękny plac przykościelny zagospodarował w latach sześćdziesiątych śp. ks. Zygmunt Curzydło, proboszcz parafii, zmarły 19 lipca 1976 roku. Staraniem obecnego proboszcza Prałata Edmunda Podzielnego, zielone tereny przykościelne należą do najpiękniejszych zakątków Kluczborka.
|
|
|
|