Redakcja:
Serdecznie witamy na łamach naszej gazety nowego proboszcza naszej parafii ks. Janusza Dworzaka. Chcielibyśmy bliżej przedstawić księdza naszym czytelnikom. Z pierwszego księdza kazania wiemy, że poprzednio pracował ksiądz w Kędzierzynie - Koźlu i że ma ksiądz dwie siostry i brata, który również jest kapłanem, obecnie proboszczem w dużej opolskiej parafii bł. Czesława. Proszę nam coś więcej opowiedzieć o księdza drodze do kapłaństwa, kiedy się zrodziło powołanie, czy dzieliliście z bratem te same pasje, które naprowadziły na wybór takiej samej drogi życiowej?

Ks. Proboszcz:
-Myślę, że każde powołanie do kapłaństwa ma swoją specyfikę, nieco się różni. Bóg każdemu wyznacza nieco inną, niepowtarzalną drogę powołania. Pamiętam, że kiedyś, gdy byłem w II klasie Szkoły Podstawowej ksiądz proboszcz pytał nas, kim chcielibyśmy być w przyszłości. Ja odpowiedziałem, że chcę być księdzem. Potem w kolejnych latach szkolnych ta myśl o kapłaństwie wracała, czego efektem była decyzja wstąpienia do Wyższego Seminarium Duchownego w Nysie.

Redakcja:
Od święceń upłynęło już 24 lat, ale z pewnością pamięta ksiądz dzień swoich święceń i prymicji. Jakim kapłanem ksiądz wtedy chciał być?

Ks. Proboszcz:
Dzień swoich święceń i prymicji pamiętam doskonale. Święcenia kapłanskie przyjąłem w katedrze opolskiej z rąk księdza biskupa Alfonsa Nossola. Mszę prymicyjną odprawiłem w rodzinnej parafii Żelazna, a dokładnie w miejscowości Niewodniki. Moim proboszczem był wtedy śp. Ks. Paweł Kosmala, były wikariusz z parafii MBWW w Kluczborku. Pamiętam, że po święceniach kapłańskich nieraz modliłem się i czynię to do dzisiaj, abym z Bożą pomocą potrafił dobrze spełniać posługę kapłańską.

Redakcja:
Czy coś zmieniło się w ciągu tych lat w obrazie kapłana, którym chciałby ksiądz być. Jakie ideały teraz przyświecają?

Ks. Proboszcz:
W ciągu minionych 24 lat pracy w duszpasterstwie jako kapłan zauważyłem, że ludzie oczekują od kapłana dobroci, otwartości i wrażliwości wobec ich spraw i problemów. Myślę, że kapłan powinien umieć z Bożą pomocą łagodzić najróżniejsze konflikty i napięte sytuacje między ludźmi. Współczesny człowiek, człowiek często jest znerwicowany a nierzadko czuję się opuszczony i zagubiony. Podświadomie szuka u swego duszpasterza oparcia i powinien je tam znaleźć.

Redakcja:
Na poprzedniej placówce tworzył ksiądz parafię od podstaw łącznie z budową Kościoła. Jak według księdza powinna wyglądać idealna parafia?

Ks. Proboszcz:
Od roku 1990 do 2006 pracowałem jako proboszcz w nowo utworzonej parafii św. Floriana w Kędzierzynie - Koźlu. Ano tak, z Bożą pomocą i dzięki wielkiemu zaangażowaniu parafian wybudowaliśmy świątynię - tę najważniejszą - w sercach ludzkich. Idealna parafia to moim zdaniem parafia w której panuje wspaniała rodzinna atmosfera. To parafia, która jest wspólnotą wspólnot wzajemnie ze sobą współpracujących i ubogacających się duchowo wzajemnie.

Redakcja:
Jak ksiądz po pierwszym miesiącu urzędowania w Kluczborku ocenia naszą parafię?

Ks. Proboszcz:
Parafię MBWW w Kluczborku oceniam bardzo dobrze. Zauważyłem tu wielu rozmodlonych parafian i prężnie działające wspólnoty duszpasterskie. Spotkałem się też od samego początku z życzliwością ze strony naszych parafian.

Redakcja:
Czy mógłby ksiądz podzielić się swoimi planami na przyszłość, to znaczy czy w modelu duszpasterskim dotąd realizowanym w naszej parafii mamy spodziewać się jakiegoś "novum", a może jakieś konkretne inwestycje, remonty?

Ks. Proboszcz:
Na razie przyglądam się wszystkiemu uważnie i pragnę kontynuować dobre dzieło moich poprzedników. Trudno mi też wypowiadać się w tym momencie na temat jakiś nowych propozycji duszpasterskich. Jest na to za wcześnie. Każda parafia ma swoją specyfikę i trzeba nieco czasu, aby tę specyfikę poznać. Jeśli chodzi o remonty czy inwestycje to jestem na razie w fazie rozpoznawania potrzeb parafii w tym względzie.

Redakcja:
Dziękujemy za rozmowę. Życzymy obfitych owoców pracy duszpasterskiej, zadowolenia z parafian i oczywiście zdrowia na długie lata posługiwania w naszej parafii.