Kapłaństwo to wielki dar Pana Boga, dar a zarazem i tajemnica obecności Boga w kapłańskim życiu i posłudze. Jestem Bogu bardzo wdzięczny, za to ze mnie powołał i uczynił Swoim sługą, bo jest to dla mnie najpiękniejsze i najważniejsze wydarzenie mego życia : „Wielkie mi rzeczy uczynił Wszechmocny święte jest Jego imię”.

Jestem szczęśliwy, że mogę Chrystusowi użyczać siebie całego, aby On mógł dalej Zbawiać, nieść miłość i radość, szczęście i pokój. Przez ten rok mojej posługi i w naszej parafii, jak i bycia kapłanem nauczyłem się jeszcze większej miłości do człowieka, ale też i adoracji jego człowieczeństwa. Nauczyłem się zawierzać Bogu to wszystko co robie. Najwięcej radości w moje życie wnosi sprawowanie Eucharystii i Sakramentu Pokuty i Pojednania.

Postawa kapłańska jest kształtowana przez całe życie jednak pierwsza parafia ma bardzo mocny wpływ na postawę kapłana. Dziękuję Bogu, że tu jestem, że mam tak wspaniałego ks. Proboszcza (Dzięki Księże!!!) i współbraci kapłanów (Dzięki Chłopaki!!!).

W spotkaniach z drugim człowiekiem staram się aby najwięcej było miłości i zrozumienia oraz radości.
Może nie tyle marze co chciałbym być świętym i dobrym kapłanem i zarażać ludzi Bożą radością budząc w nich tym samym nadzieje.

ks. Daniel Leśniak